A Twoja stara...

Rozmawia dwóch kolegów.
-Siema, Krzysiek! Idziemy dziś na boisko?
-Nie mogę.
-Czemu?
-Moi starzy mnie nie puszczają.
-Mój stary mi pozwolił.
-Fajni są twoi starzy..

Chwileczkę! Czy TY, nazywając kogoś "starymi/starą/starym" masz na myśli swoich rodziców? Tych, dzięki którym jesteś na tym świecie? Tych, którzy Cię utrzymują? I tych samych, którzy obdarzają Cię miłością? Czy zasłużyli sobie na to? Ludzie, którzy Cię wychowują, opiekują się Tobą, wspierają Cię, obdarzają Cię miłością, dali Ci życie, utrzymują Cię, pragną dla Ciebie jak najlepiej, mogliby oddać za Ciebie życie? A ty nazywasz ich w taki sposób?
Może nadszedł czas, aby obdarzyć swoich rodziców szacunkiem? No chyba, że im się podoba takie nazywanie, a prawdopodobnie nawet nie wiedzą, że ich dzieci używają takiego typu słownictwa. Ja nie mam starych. Nie mam starej i starego. Ja mam rodziców, którzy mnie kochają. Mam mamę i tatę. Mamusię i tatusia. Tych, bez których nie przetrwałabym na tym świecie. Jednak czasami warto jest się zastanowić, czy warto obrażać swoich rodziców w ten sposób? Czy oni Ci coś zrobili? Starają się dla Ciebie, jak mogą, więc nie nazywaj ich tak. Nawet przy kolegach. To nie jest sposób na bycie fajnym. Gdy ktoś z Twoich znajomych tak powie, zwróć mu uwagę. Nabierzmy szacunku do tych, którzy dali nam życie!

A Wy, jak zwracacie się do swoich rodziców?